Yeniden Çocuk Oabilsem Keşke

Anneme, çocukluğuma ve ona ithafen... Yeniden çocuk olabilsem keşke Hayattan bi haber o yıllara Tümsekli toprak sahalara Gün ağarıncaya kadar süren maçlara Yeniden dönebilsem keşke Dizim kanayınca koşsam sana anne "Anne çok acıyor öpte geçsin." Diyebilsem Kollarına atsam kendimi Ağlasam yine sebepsiz yere Susturmaya çalışsan beni yine anne Tıpkı çocukluğumdaki gibi Gece yarıları ağlayarak uyansam anne Uyuyana kadar beklesen başımda Çocukça kavgalar etsem anne Ve sonra sana sığınsam Tıpkı çocukluğumdaki gibi Kollarına alır mısın yine beni anne Ama olmuyor anne Kocaman oldum bak Acılarım büyüdü Çıkmazlarım büyüdü Büyüdükçe hayallerimi de kaybettim anne Kimler üzdü, kimler kırdı kalbimi Başa dönebilsem keşke Sana emeklesem sadece Tıpkı çocukluğumdaki gibi Yoruldum anne, büyüdükçe yoruldum Hayat yoruyor insanı Sevdalar yoruyor anne Çocukken ağladığımda kollarına koşardım Şimdi sende yoksun anne Oturup bir karanlık köşeye Sessiz sessiz ağlıyorum Kimseler görmesin diye Dönmek istiyorum anne Çocukluğuma, kollarına Ama yapamıyorum Sana bir sır vereyim mi anne Ben aşık oldum Onu çok seviyorum anne Şimdi yanımda olsan Atsam kendimi kollarına Yeniden büyütsen beni anne Gözyaşlarım daha fazla süzülmesin yanaklarımdan Kalbim daha fazla kırılmasın Tıpkı o günlerdeki gibi Yeniden büyüt beni anne