Sana Özel

Bu gün ellerinin yüzümdeki sıcaklığıyla günaydın dedim aynadaki yüze… Bu güne kadar hiç kimse ve hiçbir aşk düşündürmemişti ve hüzünlendirmemişti beni bu kadar. Ben mi deliler gibi sana aşığım yoksa aşk dediğimiz bir iksirin esirimiyim bilemiyorum. İçimi kemiren duygular parçalıyor yüreğimi, sonra taş oluyorum. İnsan sıfatından uzak bir cani. Sanki o duyguları ben yaşamamışım, sanki hiç sevmemişim bir kızı. Sanki hiç yaşamadım ben bu dünyada Hayal dünyasının perdeleri kapanıyor her seferinde. Bir tiyatronun ikinci perdesi oynanacakken bir oyuncunun kalp krizi geçirerek oyunun iptal edişi gibi. İlk ve son defa sahneliyordu tiyatro… Seyirci kalp krizi geçiren oyuncudan çok ikinci perdede ne olacaktı tahminleri yürütüyorlardı duyarsızca. Acaba aşkı yanlış mı tanıttılar bana ellerini tuttuğum ve kısa bir zevk için dudaklarındaki elma şekerlerinden ısırdığım kızlar. Bu günlerde başım aşırı derecede sızlıyor ve bunun suçlusu da sensin. Seni düşünmeden önce yoktu, sen rüyalarıma gelmeden önce yoktu. Evet hiçbir şey yoktu ve hiçbir ilaçta kar etmiyor artık. İşte yine o cani karşısında yine seni seviyorumlu cümleler beklerken bir hayal kırıklığıyla uyanıyorsun düş sandığın gerçekten… Evet ben kendimi çözme uğraşındayken bile hatalarımı biliyor ve görüyorum, mesela çok çabuk kalp kırabiliyorum ama o masum yüzündeki burukluğu görünceye kadar kalbinin kırıldığını anlamıyorum bile. Seviyorum seni hem de çok, ay kadar yıldız kadar vazgeçilmez güzellikler kadar.. Su misali; Senin için uzak bir yolu nefessiz koştuktan sonra yudumladığım… Aş gibi; Sensiz gecelerde ölüm orucuna başlayıp ta senin gelişinle yenilen… Sen benim her şeyimsin… Sen benim için bir sevgilisin… Sıcaklığınla bütünlediğim