Bu Gece Ağladım

Bu gece gönül sarayım bir gitti bir geldi Dokuz şiddetinde deprem olmuş sanki Yıkıntılar arasında gördüm kalbimi Garip garip sesler çıkarıyor hem de acı acı inliyordu Kulak kesildim eğilerek dinledim dikkatlice İlk göz ağrım ilk aşkım diyordu Bir vefa borcum vardı kalbime ödemek için Yaprağı gülden yazısı telekten olan Gönül defterimi elime aldım çekildim bir köşeye Tozlarını sildim nasırlı ellerimle... Mum ışığında çevirdim sayfalarını birer birer Sonunda zaman tünelinde... Ağlayan gözlerle boynu bükük bir şekilde buldum seni Yıl 1983... Ellerini uzatmış "nolur gitme kal" der gibiydin bana Yalnızlıkmış meğer seni terketmenin bedeli Bu gece gözlerim bulutlandı İki gözüm iki çeşme iki pınar ağladım Kim demiş erkekler ağlamaz diye! Oturdum bir köşede hıçkırıklarla ağladım Sonra...sigaramı yaktım Buğulu gözlerle mektuplarını okudum saatlerce Birlikte çektirdiğimiz resmini elime alıp Elimden düşürmedim bir an bile Ve şimdi yıl 2008... Koskoca çeyrek asır gelmiş geçmiş Ayrılıkla biten sevdamızın üstünden Bir seni düşündüm birde kendimi Sen ellerin koynunda bense hala bekar Sen çoluk çocuğa karıştın bense yalnız Gelip kaçıracaktım seni zorla! Düşündüm taşındım hadi seni kaçırdım diyelim Peki ya çocukların günahı ? Sonra ne derler? Bir yuva için bir yuva yıkılır mı? Gönül vicdanımda rahat etmedi Daha bir sürü şeyler...! İşte bu yüzden! Olmadı yapamadım. Sana dönecektim dönemedim bu gece Bekarlığıma son verecektim veremedim bu gece İki gözüm iki çeşme iki pınar ağladım Oturdum ağladım düşündüm ağladım Son pişmanlığımda yetmedi seni geri getirmeye Yalnızlıkmış meğer!Seni terketmenin bedeli! Bir sıcak çorba bile pişmeyecek evimde Yalnızım dostlar yalnızım "Aile" kavramı bana çook uzaklarda şimdi Bu gece bir seni düşündüm birde kendimi İki gözüm iki çeşme iki pınar ağladım