Atatürk Şiiri

böyle mi olacaktı atatürk'üm birinci vazifemiz türk istiklalini, türk cumhuriyetini, ilelebet, muhafaza ve müdafaa etmektir, demiştin ya. hani, mevcudiyetimizin ve istikbalimizin yegane temeli, buydu, bu hazineden mahrum etmek isteyecek, dahili ve harici bedhahların olacağını, söylemiştin ya atam. aynen oluyor bunlar, aynen yaşanıyor söylediklerin. yurtta sulh cihanda sulh, demiştin sen sözlerinde atam. işaret etmiştin hep çağdaşlığı ve çağdaş medeniyetlerin, seviyesinin de üstüne çıkmayı, gelişmeyi, güçlenmeyi. yaşasaydın, biliyorum isterdin sen de, ab.ye girmeyi ab.ye onurumuzu kaybetmeden girmeyi, bütünleşmeyi, derdin ki, ancak onurluca girebiliriz ve hep vermeden, biliyorum ancak paylaşarak evet derdin ab'a girmeyi. ne yazıktır ki, kemalizmi ab önünde engel sayanlar var. açıkça hoyratça isteyip, ifade ediyorlar bu kötü emellerini. bunların emeli belli, çok kahretmiyor üzmüyor beni atam. utanmadan bunu söyleyen dahili yazar, çizer de var atam. gaflet dalalet ve hatta hıyanet içinde olanlar var atam. sensiz kalınca, düz yolda yolumuzu mu şaşıracaktık. gidince aramızdan, ilkelerin de mi gidecekti. senden öğrenemeyecek miydik hiç bir şey. fikirlerin ne çabuk unutulacaktı öyle pervasızca. emeklerin bir çırpıda yok mu sayılacaktı atam. acaba neden neden, niçin bu hale geldik atam. nerde büyük yanlış yaptık, treni nasıl kaçırdık. başımız neden göklerde değil de, hep önde, eğik. biz böyle hüzünlü, böyle kahırlı mı olacaktık. çaresizliğin çaresi olan biz, çaresiz mi kalacaktık. kapitülasyonları yırtıp atan bir ülkenin evlatları, tekrar aynı boyunduruk altına mı girecekti. tarih tekerrür mü edecekti, böyle acılar içinde. başka ülkelere avuç açıp dilenen mi olacaktık. sömürüye işgale baş kaldıran direnen bir ülke, sömürüye işgale kabullenir hale mi getirilecekti. bizi hep başkaları mı yönetecekti istediği gibi, bizden ilham alan, yıllarca yönettiğimiz ülkeler. bizi piyon gibi, at oynatır gibi oynatacaklar mı hep. böyle mi olacaktı, bizim kötü hazin sonumuz. fakir ve bitap durumdayken, işgal altında bile, kendi yurdunu korkusuzca işgalden temizleyip, kendi yurdundan düşmanı onurluca söküp atan, acıların yoklukların ölümlerin en acısını yaşayan, kurtuluş savaşımızın şerefli, onurlu,gururlu şehitlerinin, ölüme gözü kapalı koşan, kahramanlarının çocukları, olan bizler! bu duruma mı düşecektik ve düşürülecektik. ne yazıktır ki göklerin hakimi de olamadık biz atam. daha kötüsü, toprağımızın hakimi bile zor olabiliyoruz artık. başımıza çuval geçirmeler, kanunlarımızı istedikleri gibi, değiştirtmeler, yaşadık ve yaşıyoruz ne yazıktır biz atam. yol geçen hanına döndü bu vatan, bizim satın alamadığımız, o güzelim topraklarımızı ellere düşmanlarımıza satar olduk. bizim görüp gezemediğimiz, o eşsiz güzel yurdumuzu, dolar ve euro patronu düşmanlarımıza gezdirir olduk. halkımızın zorluklarla ürettiğini, hep onlara yidirir olduk ne yazıktır ki, gidemediğimiz yerlerimize onlar gider oldu. ne yazıktır ki, göremediğimiz yerlerimize onlar görür oldu. ne yazıktır ki, giremediğimiz yerlerimize, hep onlar girer oldu. nasıl kahrolmayayım, nasıl üzüntü ve hüzün duymayım, atam. ben bunu,nasıl kabulleneyim, nasıl görmezden geleyim, atam. çok korkuyorum! çok endişeliyim, çok düşünceliyim ben, atam. vatansız kalmaktan, başa dönmekten, tarihe düşecek kara lekeden, tarih kayıtlarına geçecek kötü şerhten çok korkuyorum atam. dilim çözüldü bir kere, derdimi sana anlatabiliyorum şimdi atam. ah gücüm olsa da, hepsini bir anlatabilsem, daha neler var, neler. dertli kederli üzüntülü olsam da; umutsuz, karamsar değilim atam. söylediğin sözlerini duyan, işiten, özümleyen çıkacak bir gün elbet. çünkü inandığın güvendiğin için, emanet ettin cumhuriyeti gençliğe. şimdi, o gençliğe hitabende söylediğin sözler kulağımda çınlıyor. diyorsun ki atam; ey türk istikbalinin evladı! işte bu ahval ve şerait içinde dahi vazifen; türk istiklal ve cumhuriyetini kurtarmaktır. muhtaç olduğun kudret, damarlarındaki asil kanda mevcuttur! ispatı, örneği; mustafa kemal'in yaptıklarında aşikardır, saklıdır. 09.12.2006 muharrem üzümlü ilköğretim müfettişi