Elinden Tutunca Senin
M Muharrem Üzümlü
0
Altın Yaprak
Ben elinden tutunca senin;
Mutluluk sel olurdu içimde.
Elerinden tutunca ben senin;
Sanki dünyalar olurdu benim.
Seni öpünce hep doymaksızın,
Çılgınca kendimden geçerdim.
Sarılınca sana,sımsıkı kollarına;
Olurdum sanki ben adeta sarhoş.
Sen de elimden tutunca sıcacık;
Bir mahzunluk çökerdi gözlerime,
Mest olurdum ben susamışçasına,
Bil ki,ben elinden tutunca senin,
Kışını yaşayan bu hırçın gönlüm,
Kanıksamışça baharı yazı yaşardı.
Ben seni apansızsa hisle öpünce;
Şimşekler çakardı iki gözlerimde,
Sende beni öpünce hisli ve sıcacık;
Güllerin kokusu saçılırdı gönlüme.
Kararmış gönlümde güneş parlardı.
Tatlı mis kokun burnumda dolaşırdı.
Huzur ve mutluluk basardı gönlüme.
Solmayacak bir çiçek açardı bağrımda.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş