İlknurum

gerçekten sabahın seherinde, doğan ilk parıltılar gibi, saf,sade,temiz ve dürüstçe, doğdun kalbimde sen ilknur um. sanki kalbime hiç güneş doğmamış gibi, giriverdin gönlüme sen ilknur um. yıllardır aradığımı ilk defa bulmuş gibi, aydınlatıverdin sen,kalbimi ilknur um. sanki hiçbir zaman sevgiyi tatmamış gibi. özlemlerimin gerçek ortağıymışsın gibi, mutluluğun gerçek tadı sendeymiş gibi, bir his uyandırdın sen,bende ilknur um. bilmiyorum bilemiyorum karşılıklı mı bu sevgi. yoksa sadece tek taraflı kuru özenti mi benimki. daha fazla kabarmadan gönlümün coşkun seli. sana da,bunu açık ve netçe sormam gerekti. açıklamadan duramadım kalbimdeki yerini. yazmadan duramadım bu duygulu şiirimi. söylemeden duramadım ilknur um sevgimi. soramadan duramadım ilknur um sevgini. açıkça söyle sevip sevmediğini, her iki ihtimalde de medeni, ve de çağdaş bir insan gibi, dost olarak anayım kalbimde sizi. benim şiarım, her zaman gerçekçilik. duygularımda bile yok,duygusallığın yeri. çekinemem,sende göster çekinmediğini. gerçeklikle söyle,söyle de sevmediğini. ya boşa yanmasın yüreğimdeki, kızgın korlar bir ateş gibi, yada hemen söyle sevdiğini, alevler sarsın tüm benliğimi.