Olmaz Mı

telefonun ahizesinden, hırçın ve öfkeli bir ses. tüm saygısızlığıyla, ne diyor bak dinle. utanmadın mı bunları, yazmayı diye. tahrik ediyor bana, kalbini kırdırmayı yine. utanmak duygusunu, önce kendinde arayıp, ahkam kesmesen olmaz mı? yine her zaman ki yüzsüzlüğünle, sen bitirmek için bahane arıyormuşsun demek ki diye. kusurunu örtmeye, ders vermeye, kalkmasan olmaz mı? mantıksız beyninle. ben bundan sonra sana. aramam yazmam diyor bana. bizim masrafımız olmadı mı diye, her şey para değil hem diye, biz para ödeyemeyiz diye, onursuzlaşıp basitleşmesen olmaz mı? sanki aramanı yazmanı çok istiyordum diyeceğimi de, bilmiş olsan olmaz mı? benim kuru gürültüye, pabuç bırakmayacağımı, prensip ve kararlarımdan, her ne pahasına olursa olsun, zerre kadar ödün vermeyeceğimi de, öğrenmiş olsan olmaz mı? o diyeti nasıl hak ettiğini, istersen bir diyete 3 milyon daha, diyeceğimi de bilmiş olsan olmaz mı? bak bak dostlar şaşırdı, ne diyor yine. ben gel insanca dostça bitirelim derken. utanmadan sıkılmadan hani senin için her yol ankara'ydı hem sen kültürlü anlayışlı, birine layıksın diye, alay ediyor benimle. kaprisi sevmem,kaprisi kaprisle, cevap verme zorunda bırakma beni. eğer çok merak ediyorsan, her yolun ankara olup olmadığını, kime layık olduğumu ispatlayayım mı, diyeceğimi de bilmiş olsan olmaz mı? sen kendini ne sanıyorsun, yoksa bulunmaz hint kumaşı mısın sen, diyeceğimi de bilmiş olsan olmaz mı? 16.03.1989 ilköğretim müfettişi