Katlanabiliyorum

Hissedebiliyorum... Kum aktıkça parmaklarımın arasını Yüzümü yalayıp giden rüzgarı Kalbimi yaralayıp giden zamanı Görebiliyorum... Masmavi gökyüzünü ve bulutlarını Türlü insanları ve yaşamlarını Vücudumu hırpalayıp giden zamanı Kaldırabiliyorum... Sırtıma yüklediği yüküyle hayatı İnsanların kendikendine verdiği cezayı Günler bindikçe ağırlaşan zamanı Sevebiliyorum... Eskisi gibi olmasa da aşkı Daha temkinli olsam da arkadaşı Günler geçtikçe azalsa da zamanı Yaşayabiliyorum... Öğrendikçe küçüldüğüm koca yaşamı Bazen bir şeyler dondursa da kanımı Şimdilik olduğunu bilsem de zamanı Katlanabiliyorum...