Tarladan Fabrikaya

Serpildik yol kenarlarına düzensiz Kerpiç, tahta, taş evlerimiz özensiz Ölüm, vatan, yalnızlıklar arasında Savaşlarla yorulmuş bedenlerimiz Eller nasırlı ayaklarsa çarıklı Topraklar susuz alınlarsa yarıklı Her birisinin tuzu var bu çorbada Kimi ceket kıravat, kimi sarıklı Özenle ilmek ilmek işlendi toprak İleşber sabrı kalktı çığlık atarak Büyüdü hiç durmadan aşkla büyüdü Usulca içinden insan fışkırarak Toprak serinletir yanık bedenleri Dil susar, göz belli eder sevenleri Cahil deyip geçmeyin onlar okumuş Çoktur hayat okulunu bitirenleri Gün oldu devran döndü gel zaman git zaman Uçsuz bucaksız toprağa sığmadı insan Makine sesi para ve gelecek demek Koparır gider, durmaz yerinde bağlasan Toprak ağası dur der, beton ağaları Orası seninse benimdir buraları Artık devir değişti istersen çalışmak Seni çağırıyor dört duvar araları Duman kokuları örttü kır kokusunu Çam ağaçlarının kaçırdı uykusunu Ağasını sermayesini sormam yasak Zaten bana mı kalmış yapmak sorgusunu Güneş görmemiş, toprak görmemişler türedi İnsanoğlu üremediği kadar üredi Buysa modernlik çağdaşlık yazık yarınlara Alttan kemirdi canavarlar, üstten süsledi Hayatlar üç vardiya aşklar para oldu Düzene ayak uydurmayanlar kovuldu Yoksa tanıdıkların sakın başkaldırma Başkaldıranlarsa çoluk çocuk mahvoldu Bahçeli evlerden katlı evlere girdik Attan indirildik arabalara bindik Fabrika gel dedi, fabrika gitme dedi Ömrümüzü fabrika içinde bitirdik Bacalar büyüse de insan değişmedi Dünya yok olsa insanlıkla çelişmedi Fark eder mi uyuturlar yazılı görsel Niye sessiz çoğunluk hala gelişmedi Mekan değişse de sorun aynı kaldı Kimler neyle kimleri yanına aldı Tez akıyor tarih olmadığı kadar Ve tarih olmadığı kadar bunaldı