Emeğe Tek Karanfil

ekmeğimden birik dur ömür sandığım fi tarihinse tanığım sabrınla gezinirim ağır uykuyu özlerim yoka yandığım toprağım uysa davetine göm sevinirim -ekmek dil verir; aş için iş gerek ekmek için emek onun gücü bilek emek bilek yürek tek karanfil demek çözün kanıma karış soğuğuna alışırım kafanı buldum artık uyursan karışırım emek kuyuma ilenme damlar birikirim niyetle içimde kendini tutsun gerekirim -emek dillenir; barış için emek barış için yürek barış ekmek demek barış emek barış ekmek barış ekmek yemek karanfilce hızlan artık duyarsız yelelim barış durağını göremedin yolun sövdü devekuşu kanadına kandın başın döndü hala da dön baba dönelim babalara gelelim -barış öfkelenir; tek karanfil elde barış niyetine hem iş aş özgürlük hem de işte o tek karanfil ille barış iş aş için ille de. -emeğe tek karanfil; önde! balaban Kent Şairleri.