Obur Toprak Bile

kuyruğuna toplan büzül yezit ekmeğime bulaşma kaybol git heyheye dönmezsen geri şayet bayramım olacak er ya da geç tenimi tinine saklayıp bakarım peşin sıra küçük suyum ardına yüzünü bulursam kına yakarım ayıp mahşeri geçti yazık kınama kapılır haritamın uçkun seyrine bunalır ufkun atlasıma sürtünür taponlarla kapışmadan usuldan taklacın putlarına gelen örtünür emeğe koşarken hakta dururum sen çokla yetinme kasan kaldırır kalsam posama yine kabusunum cılız gölgen bile korksan saldırır sömürgene yemdir yani badem her neysen kara param olmasın şom ağızlarca sulanmadan sakız öztoprağım sus'a nemalanmasın emeğime özendim boldur serini hordan çordan cebim dolmasın ilk yağmurda olmadan çürüme obur toprak bile sindirmez seni. -defol'a yazık! balaban Kent Şairleri.