Yarından Eksildim

kahır suyum taştı çık efkarı ılıştır usulcacık damarıma şuh gülü ek kanımı kızıştır azıcık tıkla canımı uyandır özsuyuma dol yetiştir yuna yüzümü bandır serpele serpiştir yarla uslan sar sar da genim dar darda canım yar çağıl çağıl biçil vahım dildim oynak kelamım gen vur gerdir gergefi gevret kefenime kaçıp hoştur ecelim şıp-şık kasnağım boldur sık kefenime imdir teyel okunmuş bezde sol hadi niyetlen gel eski camiye dol yakıl da mum ol budur son seyranım ilişir yitimin giysisi hakkı kirece çaldıran hastır kaftan kefenim es keza mezura çıktı son ölçüm de alındı gönüllü enselendim kelam sonumu yazdı özürsüz içindeyim sarmaşırız dedim tabuta özendim bak uydurdum yine tabut oldum kefenime sarandım sarmalanandım altıma üstüm oldum üste örtündüm üstün oldum üst ben alt ben oyun içine oyun matruşka tabut kefen iç dış ben deniz tabut olsa/olsun yakamoz urbam/kefen sallanan deniz/bendeniz her halde tabut/kefen/ben kefen tabut bendeniz dışım ben içim de ben ben'e den den deniz tabutum yakamozum kefen malum resim ben resmen den den şiir benim değil mi andım geldi cinim giz lambam dedim çıkınca sevindim cinden ömür döllenip çoğalayım istedim o'ysa azraile özenip eksil yaşamdan dedi cini'mi özgür kıldım toprağın çağrısı dedim üzülen yarına eksildim.