Korkularım

Her gün biraz daha uzaklaşıyorum kendimden Öteki insanlara bir adım daha yaklaşıyorum. Bir tebessüm çalıyorum her gün onlardan, Bir damla gözyaşı bazen. Kendimi asla affetmeyeceğim! Yaşlı ağaçkakan şairi affetmiş miydi? Kanarya, onu kabul etmeyen adamı? Sevgi nefreti affetti mi hiç? Onlar dost olamazlar asla öyle değil mi? Her gün biraz daha çürüyor Bir adım daha uzaklaşıyorum kendimden. Beni kabul edebilir misin gökyüzü Sana geliyorum! Hayallerim bile terk etti beni Yalanlarım ve doğrularım kaçıp gittiler Gözyaşım ıslatmıyor artık gözbebeklerimi Korkularım benden korkar oldu, Karanlığın korkutamadığı korkularım Şimdi benden korkuyor!..