Sen Benim Sonbaharımsın

Sen benim sonbaharımsın iklimler değişiyor, içimiz değişiyor. Benim içinde geçerli olan tek şey içinde sen geçen bir şey dinlemek. Sen benim sonbaharımsın çoktan kırıldı biliyorum yaktığım ateşler kendini bile ısıtmıyor. Ama dosta ve düşmana hayıflanmıyorum. İçimi sen hariç kimseye dökmüyorum. Mesela eskisinden suskunum denizi izlerken, sadece dinlemekle yetiniyorum. Baharlar gelip geçiyor aklım hep sonbaharda. Seni sevmenin cezasını çekmek varmış diyede söylenmem merak etme. çünkü ben seni sevdiğim için kendimle gurur duyuyorum. Unutkanlılarının arasına sevdamın en güzel sözünü kattın. Uzakların uzaklarından bana küçücük bir ışık yaktın. Anladım, sevmedin. Belki gitmekti en güzeli içinde kalsın diyorsun ya sevmemişsin, anladım. Gözlerim mavilere gebe sensiz çığırtkanlık dokunuyor bana. Sonbahara gideli beri sözlerim, bir eksiklik var sonbahardan yana. Ellerimde kendimle kapını ziyaret etmişim. Gözlerime bir baksadın, ne olurdu, yeterdi. Git demen gerekmezdi. Kucağımda sana açılan çiçekler bir gün solduğunda, artık gelişinin bir anlamı yok. Nadasa bırakıldı gönlüm topraklar misali toprak yağmurlar gibi ıpıslak ve şahitki seni sevmeme, nedeni yok... Bıraktım gitsin beni seni bensizliğime salıverin gitsin. Çaresiz değil hiç bir zaman gönlümün kapısı açıldığı zaman dönüp ardına bakarmısın. Şimdi firardayım. Gözlerime kem değdi alın yazımda kurudum. Ben ıslandım yağmurlarında yağmurlarında kurudum. Beni çöllerine bıraksan yeter. Ben yerimi bulurum. Hangi sözden konuşuyorsan işte ondan ibaretsin. Sabır dediğin taş değilki çatlasın dilemem Allahtan acın bir gün yüzüne patlasın. Seni artık kendime bile istemiyorum. Kalbimden kayıp gittin gözlerimden kör olup. Kulaklarımdan sağır kaldın. Şimdi söyle, gelsen nereye koyarım seni söyle nereye yakışırsın. Sen ki gönlümün hiç bitmeyen yazıydın artık sonbaharısın. Şimdi artık sonbaharısın.