Dosttan Ayrı

Hüseyni açıldı hicran perdesi Hüzzamdan hüznüne segâhla koştum Dügâh dudakların mahur busesi Tenimi yakınca rastla buluştum Bıkınca dosttaki etvarı nazdan Nigâre besteyi yaptım mecazdan İsfahandan girip çıktım hicazdan Efkârın evcinden vuslata koştum Elimde istedim yarin elini Mekânım eyledim tambur telini Orada beklerken narçiçeğini Nar-i firkatimden kora karıştım Bir zaman karşımda candan bir ayna Ağladım mazinin serencamına Matlubum ne idi düşünüp boyna Cevap bulamayan gönlüme şaştım Gün oldu kapımı çalınca gümrah Eyvah! nidasıyla çalkandı ervah Dostuma meyledip bulsam infirah Deyip efgân ile dağları aştım Aştım da ne çare bulmak ne mümkün O canı misafir edemez mülkün Ey bedbaht feryad et hazindir öykün Ağladım ağladım sonra alıştım Bir bilsen yanında nasıl da hoştum Aylarca yalnızca seni konuştum O türkü başlarken maalesef sustum Senden ayrılalı gülmedim dostum