Beydağında Gözyaşlarımı Toplamayacağım Artık

Sana Beydağından kar getirirdim Temmuz sıcağında Anlaşılmadığımı neden düşünürdüm on yedi yaşımda Gözyaşlarımı en kutsal yerinde toplardım Sessiz erimeler gibi,şiirlerime cevapların vardı. Karıştırırken bakır tas da kar ile dut pekmezini Kaçırırdım gözlerimi gözlerinden,gözyaşlarım sinmişti Yıl İkibin üç,gönlüm genç dese de inanma. Sana Beydağı'ndan kar getiremem artık. Zamanla açılmak istese de sır'lar Elif gibi Yşanan duygular güzeldi,anmak daha da güzel. Yaşam kanıtı tek gerçek sevgi vardı farkındaydık. Gözyaşlarımı Beydağı'nda toplamayacağım artık. Beydağı'nı aşarak çınlatsın istiyorum şen kahkahalarım Gittiğin İstanbul rüzgarlarına zakkum olsun,yaksın Bal vermeyen tüm çiçekler yansın istiyorum Vaz geçemediğim hayalin ve gölgen şiirlerim gibi. Her doğum gününde hatırlatsa da Beydağı seni bana Sarı saçlarının savruluşunda bağlamak isteğimi sezinlerdin Çoban yıldızını her gördüğünde ölümsüz yalnızlığımı da.. Dünya'ya ne istediğimi korkmadan söylemeye,bilirdin Sevmek,sevmek istiyorum her şeyi.. Aşık olmak istiyorum yeniden.