Cani’nin Coni’nin Şeyinde Kaldık

Sam’a döndü hem terane hem gayda Ne bağ kaldı, ne gül kaldı, ne ada Ahmak gibi garibanda, paşada Cani’nin, Coni’nin elinde kaldık Figan etme bülbül figanın boştur Kanadın kırılmış yolun yokuştur Neye yarar artık koştur, koşuştur Cani’nin Coni’nin selinde kaldık Ne dikenim kaldı ne gül ne fişek Bu nasıl birlikmiş bu kadar gevşek Salladıkça yere bir bir düşecek Cani’nin Coni’nin belinde kaldık Parça parça olduk bitti özümüz Çakallar kurt olmuş geçmez sözümüz Dost ile düşmanı seçmez gözümüz Cani’nin Coni’nin dilinde kaldık Sağcı solcu dinli dinsiz yapılıp Senelerdir koyun gibi kırpılıp Zengin, yoksul, yardımlara kapılıp Cani’nin Coni’nin kilinde kaldık Kendi kendimize yetip, yaşarken İnsan gibi sahralarda koşarken Nasılda pes edip bu kadar erken Cani’nin Coni’nin külünde kaldık Nerdesin yüreğim nerdesin gelki Damarlara girdi esirlik zerki Kafese konulmuş kartalın erki Cani’nin Coni’nin ilinde kaldık Murat derki artık toplan, toparlan Bu vatan bizimdir gayrisi yalan Körmusun, gözlerin görmez mi olan Cani’nin Coni’nin şeyinde kaldık!