Vedat Fidanboy

Çorak topraklara bir fidan düştü Dönüştü meyveye doydu dalları Sevgi pınarından ırmaklar coştu Har etti gönlümü baydı hâlleri Sözler güneş gibi sızıyor cana Yücedir saygısı geçmişe güne İhtiyaç duymaz ki şöhrete üne Bir etti gönlümü, sevdi dilleri A'dan Z'ye kadar ne varsa yazmış Yirmi dokuz harfi sıraya dizmiş Sevgisiz kalplerin içine sızmış Yâr etti gönlümü, eğdi kolları Ozan diyarından gelmiş buraya Parmağını basmış kanlı yaraya Aşkın güllerini koymuş sıraya Kor etti gönlümü, saydı yılları Duman'ım yazsan da kelâmın yetmez Dostun meziyeti saymakla bitmez Duygu denizinde pusuya yatmaz Sır etti gönlümü, koydu balları