Yağmur
M
Murat Serkan Önder
0
Altın Yaprak
Yağmur sokaklara çevrilmiş bir namludur.
Çocukların üzerinde dolaşan oyun-bozan kuşları...
Elinde kalkanlarla babalar sokaklarda...
On dört bir insanın Eylül'deki resmidir,
Eski fotoğraflarda.
Çekilir gibi göğe kara bulutlar,
Anneler endişeli pencere önlerinde...
On dört bir insanın çocukluk özlemidir,
Annesiz geçirilen doğum günlerinde.
Yetimlik kara yazı... Yağmur fondaki düşman...
Eylül bitmeyen mevsim... 'Keşke' talihsiz dua...
On dört bir insanın ilk anne deyişidir,
Kazılan topraklara gömülen bir vücuda.
Yağmur!.. Yağmur!..
Bütün bu gocunduğum.
On dördünde yetimlik gördü çocukluğum.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş