Ela Bir Güz

Kayıkları taşıyor martılar Dalga ve yakamozları Uçuyorlar denizin bittiği yerden Gagaları çiziyor suları Kanat vuruşlarıyla oyuluyor iskele Kaleiçi güz uykuları Bir çiçekle uçuyorlar Kokmuyor solan taç yaprakları Ah unutuldu Hoş bir adı olacaktı Boyunları büküktür selvilerin Uça kona kumrular Bulutları saçılıyor gül işlemeli Ezberde evler bahçeler Kızların sessizce büyüdüğü sofalarda Güneş serilip üşümeli Bir çiçekle uçuyorlar Kekre miydi acı mı Ela bir adı olacaktı Uğruyor bağ arasına Dallara çamur getiren incir kuşları Sürme çekiyorlar usulca Gökyüzünün mavi donuna Çocukların bakışlarıyla olgunlaşan Üzümleri aşırmaları Bir çiçekle uçuyorlar Kokmuyor solan tomurcukları Unutuldu ah Hoş bir adı olacaktı