Düşlerimdeki Fırtına

Kaç mevsim içimde taşıyorum Yaşamaya dair düşlerimi Gün oluyor çağlıyor umutlarım Güzellikler doluyor içime Özgürce kuruyorum Zamanı aşan hayallerimi Coşuyorum Sınır tanımayan bir volkan misali Ve çoğaldığını hissediyorum Dünyayı kucaklayacak kadar Düşlerimin Gün oluyor soluyor umutlarım Anlamsızlığı doğuyor içime. Adına yaşamak dedikleri eylemlerimin Susuyorum, Zifiri bir karanlığın sükûtu gibi Ve filizlendiğini hissediyorum Küçülen düşlerimden korkularımın Ve gün oluyor Bambaşka duygularla dinginleşiyorum Ne çoğalan düşlerim Ne filizlenen korkularım Ne de yaşamın anlamsızlığı Hepsi Evet hepsi Kocaman bir hiç oluyor gözümde Çünkü sonsuzluğa uzanıyor gözlerim Ve o sonsuzlukta görüyorum Sonu olan her şeyin çaresizliğini