Vuslatsız Geceler

duy sevgili o saatlerde nükseder gamlı hallerim kaybederim senden yana ne varsa kimi ağlar kimi sızlar ve zamanı parçalayan gözlerim yorgun umutlarla geceye sızar imkanı yok tesellinin sen o kadranı bozuk saatlerde vuslatsız aşıkların dilindeki şarkı düşünce gecenin alnına hasret perdeleri, pencerelerde kat kat adını dile getirsem neye yarar o garip, o soğuk sızı iner yüreğime bir tutam hüzün dökülür sürmelerime yaslarıma kederlerime büker boynunu saksıdaki menekşe hasret dokurum gecenin tezgahlarında düşünce hayalin gözlerimden bahar mı, hazan mı bilinmez bu yürek yaralanır hey yar dökülmez avuçlarıma ne ay ne yıldız yokluğun kadar sabah olmuş güneş doğmuş neye yarar sensizlik sürgünüm olur götürür beni sevda kıran rüzgarlar duy sevgili böyle kaç mevsim geçti kara yazgılı kaderin ellerinden mutluluk geç kaldı, ayrılık daha tez vuruldum kırk yerimden dağıldım böyle kaç kez… seni aradım düşlerim gecenin tutsağında saatlerse sadece sessizliği vurdu bir yanımda dilsiz kapım bir yanımda yorgun yatağım gözlerimdeyse o deli sevda ne gecelerde buldum seni, ne gündüzlerde an geldi sustum zemheri vurgunu dudaklarımdaki hasret kurşunuyla kendimi vurdum yoksun. 08/10/2006 Müsadenizle -şiir kitabından