Tutsak

-Nisan tasına dolduruyorum Mevlevilerden arda kalan yağmurları- yorgun saat tıkırtısı geceye indiğinde aminsiz dualar okuyormuşum dışarıda peltek rüzgârlar yankılandığında kâbuslarla yırtılacakmış yüzüm kadife yüzlü yaramaz çocuklar tapınaksız kuşlar boğduğunda dile gelemeyecekmişim... Âşık Harâmi hikâyesi okunduğunda bütün yalnızlıklardan kovulacakmışım duydunuz mu? düşler ikliminde fal bakıyorum kirli ellerimle yontusuz taşlara okuyamayacağım şiirler yazıyorum muzdarip kafiyelerde ve nicedir yalnızım beynimin sokaklarında o yüzden puntosu düşük şiirler biriktiriyorum karalama kâğıtlarımda...