Pulsuz Mektuplar -2-

Merhaba Yürek gölümün tek yakamozu, Düşen cemre gibi, Sabahı ilk ışıklarıyla Doğan güneş gibi Sevdalı yüreğim, Ah!.. yaralı yüreğim, Mum gibi eriyip dururken yanı başımda; Vazgeçmesini bilmedi ki senden, Unutamadı ki seni avare yüreğim. Sensizliğini kaldırımlara haykırmıyor artık. Hayallerinle avunmaktan, Bulup bulup yitirmekten usandı yüreğim. Gün gün Adım adım Damla damla Büyüyen sevgim; Ne kaldırımlara Ne kağıda, Ne de bu aleme sığar artık. Yokuğunda Masmavi bir göl yaptım yüreğimde; İçinde aşkınla dolu sevda taneciklerinin Göz yaşlarımla süslenmiş Kimsenin görmediği, Pırıltılarından bir göl yaptım. Sevgimi o gölde boğmak istedim. Kendi içimde; Adım adım Damla damla Nefes nefes yarattığım gölde Boğmak istedim sevdamı. Anlamıştım bu yaranın kapanmaz olduğunu, Lokman Hekim?in haklı olduğunu. Ama beceremedim Sevgimi, yani seni Yani canımın damlalarını Nasıl kendi içimde boğabilirdim ki ?! Yüreği senin için çarpan, Kalbi kırık, Yorgun bir Bir avare yarattın, Senin için nefes alan; Senin için yaşayan Yüzü gülen, İçi alev alev yanan Yaralı bir avare yarattın... Hani vardı ya Göz bebeklerinden yüreğini okuyan Avare diyip Yüzüne bakmadığın Ve her gidişinde Hunharca kül ettiğin Bir yürek vardı Hatırlar mısın? Ya da boş ver Hatırlama Kapının ardında kalsın Şaheserin.... Bu avare diyip Yüzüne bakmadığın, O hunharca kül olan yüreğin sahibi, Yürek gölünde boğamadı sevdasını, Senin gibi olamadı bir türlü, Bırakıp gidemedi Kapının ardındakini, Ve yürüdüğün Her kalabalık kaldırımda Seni sevdiğini haykıracak gözleriyle Ama sen duymayacaksın... Belki O kaldırımlarda boğulacak da... Ama yine unutamayacak seni, Gözünde bir damla yaşla yaşayacak; Ama Ne senden Ne de seni sevmekten vazgeçecek...