Utanıyorum
M Mustafa Berçin
0
Altın Yaprak
Çekilmez bu hayat, düştüm içine
İnsanım demeye utanıyorum.
Yüzsüzlük, arsızlık hepsi bende mi?
İnsanım demeye utanıyorum.
Neş’eden, taktirden, taltiften bıktım.
Yılışık sözlerden, gülmekten bıktım
Mutluluk bildiğim her şeyden bıktım
İnsanım demeye utanıyorum.
Gözümü bürümüş mal, para, şöhret
Aklımın ucundan geçmiyor ahret.
Ya uslandır Rabbim, yahut da kahret
İnsanım demeye utanıyorum.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş