Aşk Sana Çileyi Anlatsın!

Hayat her nedense Anlaşılır olmayı dileyince aniden Kendini koy verdi, halin ikliminde ve sessizliğinde Zihnimde Yaşadıklarım sıralandı yakinen Fevkalade acı olan nahoş hissin hicran rengi misali Her yaşadığım Geçmiş gözlerimin önünden Bir şerit misali geçiyordu aniden ve selam vermeden Yıllarca Aradığım ve özlemiyle Kavrulduğum sevda artık bir kenara çekilmişti nedense Şayet hiç Anlamadığımı söylersem Sadece melalimi avutacağımı teslim etmeliyim usulünce Bu manada Hiçliğimin fakirliğine sığınırım Muhakkak ki onun şefkatini anarım, lakin çok uzaktayım Bir meltemin Esintisinde yine bu halimde Hasretim yeşerirdi kendi sessizliğinde ve o suhuletiyle Masum Gülmeleri ve bir tebessümü Açılan penceresinin önünde nazarıma denk gelir isterken Heyhat Artık çok geç bir zamanların Nezaket ikliminde nefes alanların fedakârlık için dirliğini Yok sayanların Sevdaları aşkları yok artık mazide Bir umudun hazzı kuşatan ışığı kalmadı bırakma kendini Yâr Kendi haline Ve günahkârlığın kalan vebaline Sakın acımasın halime kimse bizar kalmasın yaşattığı ahvalime Nereden Bilinirdi ki böyle bir divanelik Yaşanmadan çileyi çekebilmek aşk umuduyla hazla serinlemek Bir an bile olsa Bu yozlaşan hicranı ilkimde Sine-i can ile letafeti teneffüs etmek ve meşkiyle esinlenmek Ne kadar Zor şeymiş meğer anlaşılır olamamak Hali anlatamamak meramı hali hissedecek cana sunamamak İşte Böyle bir hayatı yaşamak zorunda kalmak Daha da evlası bedenin ilk hanesi olan teni sürekli unutmak Bedeni Aşk yolunda kullanmamak Ruhi iklimi haz ile yudumlamak asliyetteki manaya kanmak Sen yinede Diliyorsan melalimi anlamıyorsan Aşk sadece tenle yaşanır diyorsan sen kal kimi diliyorsan Ve şaşarım Nasıl bir mizan önceliyorsan Hale iksir bahşeden sevdan diliyorum sarmaşık gibi sarsın Halini kuşatarak Cemali anlatsın ve seni ona yakınlaştırsın Canın önemini ibretle haykırsın nazarın kadrini hatırlatsın