Bir Ömrün Baharı Anılınca!

Ne gecelerin çığlığında Ve ne de sabahın kuşatan ayazında Şayet hürriyet bir ömrün baharında en anlamlı olansa Ufuklar kararsa da Tüm yıldızlar semadan hor baksa da Şayet nazar haksa nasibin mutlak hakikati solunacaksa Kuşlar kanadını çırpacaksa Çocuklar mütemadiyen çığlık atacaksa Nisa kimliği asırlarca horlanacaksa bakmam kim çıkarsa Hayatın her safhasına Mazlum gönüller sürekli mağdur olacaksa Hamiyet sahipleri sukutu hayali soluyacaksa hiç aldırma Kanayan yaraları sarma Akan gözyaşlarının serencamında kalma Kulağınla duyduğun, gözlerinle gördüğün haksızlığı anma Ne geçip giden yıllara Ne dur durak bilmeyen boş boğaz olanlara Hissetmek adına kalbi olmayanlara ve hakk tanımayanlara Umudun Ummanlara uzansa Düşlerinde sürekli baharlar seni kuşatsa Şayet ortalıkta ulu orta bir haksızlık yaşanıyorsa horlanma Haşyetin adımları uzak sanma Aynada ki haline mütemadiyen bakıp aldanma Bir anda olsa nefesin sahibinde yorulma, kalbi de soldurma Ruhunun hakikatine uzansana Mazlum nefeslerin dertleriyle kavrulsan aşkla İşaret taşlarının zindeliğinde saadet yakınsa ve asla usanma Halini kuşatan tüm anların Kendi seyrinde durmadan akacak o kanın Şahadet sağanağında sabahın, ebette vuslatı koklayacak aşkın Buğurda çekilecek sancının Sevdasıyla yaşanacaktır muhabbet hazzında arın Gelmiş geçmiş o sevdaların suhuletinde gizlenen her muradın Yaşamakta anlam bulan kelamın Sanat bendinde zikredilen her harika cefanın Aşkla semadan inen sağanağın bereketiyle anlamlaşan toprağın