Kalmışsa Solgun Umutlar!

Giderken Hicranımla elemler neye yarar diye Demledim sineyi hazanımı ölüm vaktine Açtım işte Gönlümden süzülen hicranı nefese Duyulmayan sesimle, anlaşılmayan halime Ne günahlar ki Ya Rab sen hiç nasip etmezsin Gönüllerde tek sensin sen elbette yücesin Nefsi Halk edensin, hissiyat ki veren sensin Sevilen aşkın o baharında bilinmez hecesin Umutlar ki Hazanı muhabbette gark edildiği Serdediyorum içselliğimde ki müthiş nefesi Zaman ki O meçhulün en bariz ayak sesleri Bir sevdanınki silinmeyen en hazin tükenişi An Seninle anlamlı olan bir zaman Can, ahseni takvim üzerine tanzim edilen kan Zan İdrakten sakıt olan anlamsız hezeyan İnsan, aklıyla ve idrakiyle kulluğa uzanan can Aşk Kelamı aciz bırakan en muazzam olan Sevda, rıza için hasredilmeyince ayaz yaşatan Yar Zarafeti içinde edebi kuşanarak kokan İhsan içinde baharları yaşatarak hazzı yaşatan