Yaşamak Bir Hak Olacaksa!

Hiç bilmediğim Ve şahit olmadığım hıçkırık sesleri Beni alıp uzaklara, hazanın solgunluğuna davet diyordu Öyle bir sağanak ki Gök kubbeden sudur eden aşkın Sinelerde mahzun kalan hissiyatın, haksız soluk almanın Meramı anlatamamanın Hakkı tespit, yanlışı ret hakkının tanınmadığı Hilkatin gereği olan edebin hiçlendiği bir yozluğa doğru Adım adım yaklaşırken Ulu orta kan gölü her yanda görülürken İnsan, manasından soyutlanan can, adamlıktan anlamayan İhata ettiği savlarıyla Mütemadiyen kustuğu salyasıyla Şayet yaşamak bir hak olarak anlam bulacaksa ama anlaşılsa Varlığım hak adına solsa Hissiyatım hakkı teslim nefesiyle donsa da Ayazlar kaftanım, geceler çarığım, halim toprağımla koksa da Nur zifiri karanlığa yıllarca Sorgusuz ve sualsiz mahkûm kalacaksa Tahakküm adına, soysuz nefesler ne kadar yasalar çıkartsa da Çile bu uğurda Aşkla koklanacaksa hayırlar ola Ne kadar safahat göz önünde iştahı kabartsa da, nur olmayınca Ecir maksadı haksa Rıza için aranmak vuslat olacaksa Rahatlık kimin umurunda, geceler hasret uykusuz nazarlarına Kitabı celil bu uğurda Hissedilerek okunan evrensel beyansa Ayetler mütemadiyen hakkı aydınlatınca, kalp sancısı karşımda Kuşatan itminanlık yanımda Nefesim, her zerresinde titreyen hissim Başucumda, nöbet tutuyor ayakta, seher anlamlı bir an olunca Ezanlar kulağa gelince Ruhum kendi ikliminde şevklenince İşte o vakit kalbim sahibiyle, emin olmak benimle aşk dilenince