Cilvenaz

ben alıştım zemheri kışlara baharlar onun olsun, o cilve naz, o mahzun güller içinde bir gül, dayanamaz kahrıma kanar durur, aşkta sefa kalmamış, hüzne dökülmüş bülbül, oysa maşuğa çağlamalı aşıktaki gönül... gönül viran olalı bağında bağ vermez oldu, yar senin neyine gönül, eller de bahar oldu! geç olmadan tez söndür içindeki alevi, dayanmaz sendeki yangına gülün teni, günlüm sendeki bu yılların çilesi, gül baharında hayatın, taşıyamaz derdini... ayrıl bu ellerden o bir günebakan, sen alacasında hayatın, karaya akan, o cilve naz o gönül yakan, sen alevinde gülün, delice yanan...