Gıden Gıtmelıydı

hasret yaktı benı yuregımı dagladı, gıdenın arkasından doktugum yaslarım bana hasretın armaganıydı, gıden gıtmek zorıundaydı ve bende aglamaklıydım... aglamalıydım cunku gıden bısey vardı, gıtmek zor olsa gerekti ama gerıde kalanlara gıtmek daha da zor olmalıydı... zordu cunku gıden vardı, zordu cunku gerıde kalanlar vardı... her ne kadar hasret desek de adına yuregımden kopan bırsey vardı, gıtmelıydı o kımse ve ben aglamaklıydım... gıden gıtmelıydı bu dıyardan ve, baslamalıydı alısmak zorunda oldugu yalnızlıga, merhaba demelıydı ama cok da alısmamalıydı, kopacagını bıldıgı bır hayata adım atarken urkmelıydı ve yalnızlıgını dusunmelıydı bıraz da... gıden gıtmelıydı ve ben aglamaklıydım, aglamalıydım cunku gıden bırı vardı...