Kalma Git

M Mustafa Dülger
0 Altın Yaprak
Gitmek istiyorsun, Tutmam artık seni. Bakma arkanda kalana İnanmışlık, sevda ve nefestin, Oysa sen bana. Bile bile öldürmekse niyetin Kalma git.. Ne getirir bilinmez gidişin. Bir aşkın yakan nefretini mi? Bir tutkunun çıldırtan esaretini mi? Yoksa intiharların sessiz cesaretini mi? Gündüzlerini yıldızlar mı yakar? Yıldızla gecelerde, Yüreciğinde şimşekler mi çakar? Yaslanacak bir omuz aradığında, Ellerim gibi saçlarını kim okşar... Artık ağlama git... Her gittiğin yerde beni bulursun. Baktığında gördüğün olurum... Öpüştüğünde tattığın, Seviştiğinde arzuladığın, Üşüdüğünde sarıldığın, Ağlarken başını yasladığın, Hep ben olurum yandığın, İsteyerek ve korkarak ilk ve tek kandığın... Kızma git... Sen her gittiğin yere.. Bir ömrü çiğneyerek, Beni de yanında götüreceksin, istemesende. İşte sen yanıldığını, Basamakların sonuna geldiğinde anlayacaksın.. Korkma git.. Düşünme git.. Bakma git... Gitmek istiyorsan git... Ama ne olur... Ağlatmadan git... 04.07.2003 Cuma...

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.