bir bir bıraktım eski alışkanlıklarımı çay içmiyorum artık bardaklarca elimde sigaram gönlümde umutlarım şiir yazmaya da son artık…
hayatın kanunu bu hep gelenler var bir de gidenler ve hep çok şey bildiğini sanırlar hiçbirşey bilmeyenler ve de hep gereksiz insanlardı ömrümün çoğunu tüketenler gereksiz insanlar…
kalbimde bir yığın sevda mezarı beynimde tahmin edemeyeceğin çığlıklar yüzümde acıların izi var hala ve kendime küsmüş bir haldeyim…