Serin Sonbahar Havaları

Yağmurdan ıslanmış buram buram toprak kokusunu ve serin sonbahar havalarını seviyorum… bir de, fırından yeni çıkmış ekmek kokusunu… hani kızımın, o mutlu koşturmalarından sonra, yanık ve terli kokusunu da unutmamalı… …ve müzik... müziğin o coşturan ezgisi… bilseydim mutluluğun bu kadar yakın ve ulaşılması bu kadar basit olduğunu… bilseydim mutluluğun, yorgun bir günün sonunda kendimi salıverdiğim yatağımın ucunda olduğunu, ve üşürken sokulduğum kucakta beklediğini, bir gece susuzluktan yanarak uyandığımda başıma diktiğim bardağın ağzında ya da gece penceremin kenarında oturup yağmurun yağışını izlerken yudumladığım kahvemin tadında olduğunu, Bilseydim bu kadar yakın ve basit Ve yanıbaşımda olduğunu… Düşmezdim peşine… Harcamazdım, Ömrümün en güzel yıllarını ve En güzel yaşanmışlıklarını vermezdim uğruna, Bilseydim, peşine düştükçe ben, O'nun benden uzaklaştığını, Hani tıpkı ben yaklaştıkça, uzaklaşan bir dağ gibi… Bana anlattığı ya da anlatmak istediğini şimdi anlıyorum, "gelme peşimden…sen düştükçe ardıma, Ben kaçarım bilmez misin? Kal olduğun yerde, Az gözlerini ve kulaklarını, Dinle sesimi ve hayal et beni, O zaman duyarsın sesimi, O zaman kavuşursun bana… Unutma ki eğer hak ediyorsan, biliyorsan görmesini ve duymasını O zaman asla ama asla Yalnız bırakmam seni…" İşte böyle duydum sesini, Kulaklarımda uğuldayan bir rüzgâr gibi, böyle fısıldadı… Şimdi anlıyorum, Mutluluğun her zaman yanı başımda olduğunu; Serin bir sonbahar günü Havada içime çektiğim Buram buram kokan ıslak toprak kokusunda, Bir müziğin ezgisinde, Fırından yeni çıkmış bir ekmek kokusu Ya da kızımın terli ve yanık teninde ulaşabileceğim kadar basit ve yakınmış "mutluluk"