Hüzün

Huzun dogarken gunes batar , karanlik cokerdi bu sehre. Sokak lambalari yetmezdi huznu aydınlatmaya… her seven ceker kendini korktugu karanlik gecelere.. Huzun gece dolar tum hucrelere… Simdilerde anladigim tek sey , anlamsiz akan yaslar… gece oyle uzun gelirki sevenlere, oyle acitirki… gunduzleri beklerken biraz daha tuketir icten ice… Ne bulutlar gecer, yildizlarin onune, ne ruzgar eserdi bu sehre.. oysa gittigin gun yerle bir olmus benim sehrim…gunes dogmaz, gece olmaz,ruzgar esmez bir sehrin unutulan insani olmus bedenim..