Persona Non Grata

-Yaşar Kaplan için- yara gür, kan, kabzada dost eli yüreğime, hatırıma, hatırama buyruğa pür-teslim bir bıçak gibi dokunun bana benim Nil'le gelen çocuk çörden-çöpten ve umuttan yuva kurdum yılanlara yakın, insanlara uzak yılanların elinden ve dilinden emin oldum şimdi yuvamı insanlarım yıkacak Düzenler, düzenekler, mevhum dünyalar… ömrüme zifiri kırk kapı açılmış yetiş ya cehalet diye çağıranlar yarasalar ülkesine bilge seçilmiş emanetim ben size, zimmetiniz zimmetim kanım, malım, ırzım ve izzetim dişlerin ve tırnaklarından kanım damlar tükür, yoksa öldürecek seni etim bir Uhdud güzeli bana doğru geliyor beni kucaklıyor bana alev veriyor dokunmazlığım yanıyor önce külleri layüs'el gözlere saruluyor göller vardı dizi dizi suyu afyon, dalgası narkoz, balıkları esrik bir ada olmak istedim ayılacaklar için üstüme kara bulutlarını gönderdiler Atlantis'i oldum hercai coğrafyanın köle olmamaktan yargılandım köleler ülkesinde boynumda 'uyumsuz' yaftası itaatı putlaştırmadığım için hür diye satıldım zincirleriyle övünen birine dokunun bana hadi dokunun ki yara gür kabzada dost eli mahfuziyetim, masumiyetim yok benim insan olmak ayıp değil dokunun da anlaşılsın hikmetim