Neyse
M Mustafa Kaya
0
Altın Yaprak
Cumbaya bıraktığın
biber gibi
kurudum kaldım
güneşinin altında.
Gölgesiz…
Doğduğunda
perdeleyemem gözlerimi
Hipnotik bir girdapta
donar gitmelerim.
Çaresiz …
Gün gelir geçer,
Zaman akıp gider
Her olmazı serper üstüme
Umarsızlık…
Oysa ki;
her baktığımda
işte! diyordum,
işte bunları görmek için gelmişim dünyaya
bunlar için katlanmışım
hak etmediğim tüm acılara.
Gözlerin…
Her uzandığım, gölge,
her bulduğum, yalanmış.
Kime inandıysam kırılgan bir düş,
neye koşsam serapmış.
Çok uzaklardan geçermiş yörüngesi
duyardık, anlatırlardı.
Eskiden, çook eskiden
uğramış kimilerinin yurduna.
Umut...
Anlığımda kabaran
her olasılığı gömüyorum.
Örtüyorum, çocuksu hayallerimin üstünü,
İçsel çarmıhlara geriyor,
sosyal kelepçeler vuruyorum.
Katili oluyorum bilinç altımın,
göz kapaklarını kapatıyorum
insanlığımın,
dikiyorum bulutlara büstünü.
Aykırı bir zaman formunda
Kayboluyorum.
Yaşamak adına
Neleri kaçırıyorum
Biliyorum bilmesine ya
Neyse! ...
Ekim' 2006
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş