İki Bahar Ve

Birinci Bahar Başında eserken kavak yeli Basmazdı ayaklar yere, Ayrı çalsada sazın telleri. Beykoz'da fındık değil ceviz kırılırdı, Kanlıca'da yoğurda kaşık sallanırdı. Çamlıca tepesi, Emirgan çay bahçesi, Kaçamak yerlerden birkaç tanesi. Ya da vapur güvertesi, Selamlardı onları martılarınsesi. Kalamış'ta binerlerdi sandala, Şile'de uzanırlardı kumsala. Karışırdı birbirine nefesler. Dalgalar silse de Tekrar kumlara yazılırdı isimler. Yoktu kötü bir alışkanlıkları, Sadece derste ve işte olurdu dalgınlıkları. Başlarında eserdi kavak yelleri, Ayakları basmazdı yere Aynı çalsada sazın telleri. Sevdiler, sevildiler. Uçuk mavisi pembe bir kelebekti, Daldan dala uçtu gitti. Birinci bahardı Esti ve bitti... İkinci Bahar Yaşamayan ikiknci baharı Elbet yakar Roma'yı. Ağaca değil granite kazdılar, İsimlerinin baş harflerini Ölümsüzlüğe yazdılar. Bahçede solmayan gül. dilde mutluluk şarkısı, Elbet buna açılır bir şişe tekel rakısı. Bir başka esiyor meltem rüzgarı Su ile cilveleşiyor salkım söğüdün yemyeşil dalları Dediler, yeşil murattır. Sevdi, sevildi. İkinci baharda mutluluğa erdi. Ve Okyanusta bir gemi Lodosta yalpa yalpa. Hav ayaz mı ayaz. Güvertede bir kişi, Saçları bembeyaz, Çoktan bitmiş işi. Anıları küllenmiş sayfa sayfa, O'nu ne kaptan anlar ne tayfa Boş gözlerle şöyle baktı etrafa. Duygular gitmiş, heyecan yitmiş, Bir zamanlar sevmişti, sevilmişti, Ne güzel geçmişti Birinci Bahar, İkinci Bahar. Kamarasına koysalarda yeni bir ayna Mümkün değil artık Ne enine bakar nede boyuna. Göremiyor dalda ki gülün rengini Bülbül ötmüyor kaybetmiş ahengini. Uyacak yukarıdan gelen büyük emre, Toprağa düşecek cemre. Cızırtılı bir taş plaktan Hüseyni makamında Bir şarkı yankılanıyor uzakta. "Geçti sevdalarla ömrüm. İhtiyar oldum bugün."