Göç

Kış mevsimi gelip Yapraklar dökülmeye başladığında Bedenimin soğuduğunu Aynı tadı alamadığımı Bir rüzğarın kanatlarına takılıp Uzak diyarların esintisine Bedenimin ve ruhumun Yeniden dirilip Aynı şevk ve aşkla Yaşamaya yeniden başladığımı Hissetmek isterim. Geride Sessiz ve bensiz Kendi hayat ikliminde Yeniden doğmayı bekleyen bir çocuk gibi Sabırsız ve sınırsız Seni bıraktım. Dönüşüm Kanatlarımın verdiği güç kadar Yüregimin derinliklerinde bana Gel ….. Diye çağıran ses kadar Ve bıraktığımdaki sıcaklığını Tenimde Hissettiğim kadar olacaktır Sıcaklığının ve doyurganlığının Bittiği yerde Bende Kanatlarımı Güneşin yakıcı sıcaklığından sakınıp Vücudumun ve ruhumun Eşşiz doyumuyla Seni anacağım Uçtuğum O yerde.