Yaşamaya Dair

M Mustafa Özdemir
0 Altın Yaprak
Herşeyden önce bir devinimdir yaşam Maddenin maddesel dönüşümü Bitkinin hayvan hayvanın bitki Taş, toprak, kaya, su, ağaç, insan Dönüşümüdür yaşam Dönüşümün son ürünü bilinçtir insanda var olan İnsan, o büyük dönüşümün eseri Elleri, gözleri, tırnakları, bilinç üreten beyni bulunan İçinde her türlü devinimler yaşanan Yaşananı yansıtan, yansıyanı yaşatan Kolay olmuyor üretkenliği beynin Zor ama çok zor gelişiyor beyin Yaşamın ilk tohumları ana rahminde Ana kalbiyle bir atıyor yüreği Bu atan yaşamın kalbidir Bu atan devinimin son ürünüdür Ortak yaşamda ortak çığlıkla kopan Bir bağla başka bir yaşama ayrılan Artık ne o kalbin atışları Ne o nefes alandır onu saran Yaşamak insana özgü Var olduğunu bilen insan Ama kolay olmuyor bilincin oluşması Yirminci yüzyılda bile Doğumdan ölüme kadar yaşamak için yaşayan insanların olması Yaşamak şimdi orda ya da burda değil Maddenin insanı oluşturduğu her yerde Heryerde etten kandan kemikten Sarı, siyah ,beyazı, kısa uzun ortası Hepsi bir çığlıkla geldi dünyaya At sürüyor co…yemek yiyor maria… Kuş besliyor toni…Okula gidiyor Hasan Ağlıyor köşede…ölüyor…bir hayvan parçaladı Dağdan düştü...Sular aldı götürdü Doğarken öldü…doğmadan öldü… Şimdi dokuz yaşında…yüzünü geçmemişti… Bugün doğum günü…bu gün ölüm günü… Savaşta kayboldu…Savaşmadı kayboldu… Tecavüze uğradı…birden bire bayıldı… Bu ne yaşamak bu bu karmaşık düzen Bu maddenin akışı bu yaşama savaşı Önce insanla; doğa, hayvan Sonra insanla insan Bedenin yaşamını sürdürmek için Beynin gelişen açlığını gidermek için Daha doğrusu yaşıyorum diyebilmek için Yaşamı yok etme savaşı bu Bu savaşla bilinç gelişti Aktarıldı çağlar boyunca beyinden beyine Yaşamak isim değiştirdi Güzel birbaşka güzele dönüştü bilincin ortaklığında Açlık birbaşka açlığa Daldan üzüm koparırken üzüm tadımda yaşayan insan Bir gülü koklarken Bir kuzuyu severken Beynin taa derinliklerinde duyumsamak istiyor yaşamı Bu kadarla bitmiyor yaşam sürdü sürüyor Şimsi bakın şu yasaya evrenin Doğarken yaşama direnen insanın ölürken direncine Var olduğunu bilmeyenin, yok olacağını bilmemesine Var olduğunu bilenin, yok olmayacağını bilmesine Hep bir ağızdan yapılacak artık her şey Aynı bardaktan su içecek insanlar Ay yüzlü çocuklarına ninniler söyleyecek analar Başka bedenlerin varlığının bilincine varacaklar Ve yaşamak yeniden başlayacak Kuytuluklarda yaşam Çölde yaşam Dağda yaşam İnsanın olduğu yerde Açlığın susuzluğun çekilmediği Gören gözlerin, duyan kulakların yalan söylemediği Hızla gelişen İnsanca YAŞAM

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.