Ölümsüz Aşkin Vuruluşuna Dair:

"Böylesini bir daha hiçbir 2 kişi yaşamayacak hiçbir şarki, hiçbir film anlatmayacak hiçbir sevgili bir daha bu kadar duyarsiz olmayacak Sagduyunu uyanik tut, kulaklarini kapat... Ah! Uludagin sabahlari yok mu sabahin 6'si beni yola koyan o dinmez özlemin yok mu giderdikçe özleten merhem sürdükçe acitan içimin tatli sizisi karla mücadele ekipleri henüz uykudayken beni yola koyan kari buz eriten üşütmeyen yolu çizilmemiş yeri bilinmeyen şehirlere sürükleyen o sonsuz sevdan yok mu böylesini kim yüregine sigdirabilir ve ölümüne taşiyabilir Haritayi çöpe at, mektuplarini bana birak... sensiz gecelerimin zifiri karanligi yok mu ne yana dönsem karşima çikan yüzün gözümü yumsam kulagimda çinlayan içimi aydinlatan o tatli sesin Hangi agaç dallari kesildikçe gölgesini koyultabilir hangi limanin kalabaligi her giden gemiyle çogalabilir hangi kor hangi ateş söndürdükçe alev alev yakabilir tek başima sensiz öyle büyük ki sevdam öylesine büyüyor ki gün gün bunu böyle hiçe saymak senden başka kimin haddi olabilir yüregini aydinliga aç, işigi kapat... Ah! Senin şehrinin bitmek tükenmek bilmez yolu yok mu memleketinin yazi, tozu, kişi, buzu, ayazi yok mu soguk gecelerde sarindigim bulut, tutundugum umut, içimi isitan sevdandi su da olsan ateş de seninle oynardim bu oyundan ben caymadim sen caydin kullanişli anlarda hayati ben zamani sen iskaladin ömrümü yollarina sermeye hazirdim, serdim de seni ölümüne sevmeye hazirdim, sevdim de nereye gitsen, nerde olsan, bir an özlesen gelmeye hazirdim geldim de. Yüregimin kapisini kitle anahtari denize at bu yürek bu bedende artik hiçbir aşkla çarpmayacak sen olmazsan hayatimin anlami yaşama sebebim olmayacak Artik susuyorum "seni seviyorum" kelimesini artik benden kimse duymayacak müzigin sesini aç, gözlerini kapat.."