Sen Gelmeyince

Yine avare, yine yalnız, yine yoksulum bu sokaklarda Ne akşam olduğunu biliyorum, ne güneşin doğduğunu Ne selam vereni anlıyorum, ne merhaba diyeni dinliyorum Ben bende değilim, sensiz sahillerin mavi kıyılarında Yine soğuk sahiller, yine merhametsiz gönüller, sen gelmeyince Geçmişim kim, geleceğim nasıl bilmiyorum, bilmiyorum ben ne haldeyim Umutsuzum yitiğim, acımasız şehrin kalabalık sokaklarında Görüyorum ama bana bakışlarında kayboluyorum insanların Sorguluyorum kendimi, nedenlerini, niçinler ini sen gelmeyince Sen gelmeyince, odamın karanlıklarında hep üşüyorum Sabahın alaca karanlığında, hep ağlarken uyanıyorum Demek ki bu gece yine uyumamışım, yollarını beklemekten Güneş yine doğmuş, nemli gözlerim kapanmadan sen gelmeyince Güller mi solmuş, çiçekler mi sararmış, gözlerim mi yorgun bilmiyorum Bülbüller mi ötmüyor, kuşlar mı şarkı söylemiyor, duymuyorum Ellerim mi hissetmiyor, duygularım mı yok olmuş, anlamıyorum Eller mi dargın, yollar mı yorgun bilmiyorum, bilmiyorum yine sen gelmeyince Sen gelmeyince, ne ay doğuyor geceme, ne güneş doğuyor sabahıma Sen gelmeyince, her yer karanlık, her şey kayıp ve uçuk Sen gelmeyince, güller açmıyor, bahçemde kuşlar ötmüyor Sen gelmeyince, her yer makber, hep feryat ediyorum Sen gelmeyince, ben her gün yeniden ölüyorum Bu acılar içinde, ben yaşıyor muyum bilmiyorum, bilmiyorum sen gelmeyince