Hala Ömrümün Arka Sokaklarındayım

El ayak çekilmiş gece ortası Ay ışığı sızar gibi umutlarıma Perde arası... Gözlerimde durmuş yıldızların şavkı. Hafif meşrep bir rüzgar eli Karıştırıyor saçlarımı deli deli Buluşurken aynada bildik bir sülietle Sırlarımı asıyorum zamanlara. Müebbet diye.. Ve sorgular düşüyor dilime, Bozuk paralar gibi. Hangimiz saklı kaldık acaba Birbirimizde... Elleri geziniyor şakaklarında, Bir adam resmi gözlerimde Unutamadığım... Çaresiz ve ağlamaklı. Hüzünlerinde boğuluyorum Gün sonu ikindileri çöktüğünde. Haykırıyor içimdeki sızım.. Kimse duymuyor Bir adam, Yarasından damıtırken acısını Duvarlarım yıkılıyor,kesiyor soluğumu Ben çaresiz...kırılgan gönlümün Döküntülerini topluyorum Aynalara sırt dönüp Bilirmi ki? Kalemimden düşen her cümle Hüzünlerim tesbih gibi dizi dizi peşinde. Yedi veren güllerin kokusu gibi Sürmese deli bakışını üstüme Asılı duruyor çünkü Yüreğimdeki özlemi..dün gibi Ve damla damla neminde gözlerimin. Şiir leşirken böyle avaz avaz Susmalarım. Yazar ha yazar kırılası parmaklarım Hala ömrümün arka sokaklarındayım Ve tuvallere yakışan Yasak aşkların.