Körebe
M
Müzeyyen Başkır
0
Altın Yaprak
Nöbetini tutuyorum
Hergün biraz daha kabuklanan
Şifasız yaramın..
Çok ağladım cam kesiği vedalarda
Sancılı oldu sabahlarım
Her fırtınada
Bir yaprak yitirdim sana dair
Hep son istasyonlarda kaldım sebebsiz
Gelincik rengindeydi yangınlarım
Oysa kadın gibi sevmiştim
Nasıl anlamadın
Yeniden dirildim aslında
Kaldıkça bir başıma
Sevme sevilme zamanım geçti ama
Hala gözlerimde kalmış gülüşün
Göremedin ya ah yar
Körebe oynadın yıllarca.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş