Yanarsın

Verdimse gidenli umut oyumu Ev ocak bir soba iş aş istersin Ot ile kömüre lâyık boyunu Onursa tandırda, köze yanarsın Giderse zehirli duman yakana Can diri bir tabut mezar yalvarsın Boş içi kendin kul sanan bakana Kandınsa yuvada, ırza yanarsın Buldunsa erdemi kepi üstünde Dar simgesi varsa başın söylesin Zihin ikinci kat mıdır fesinde Girdinse zeminde, kaza yanarsın Açtınsa kendine s/özün özgürde Uç çiçek tozunla doğa yeşersin Hürriyet bin yıl yok manipüle de Adamsa sofu mu, doza yanarsın Düzense düzensiz çağ anksiyete Körpeler uyuştu sorumlu kim sin Yozlaşmalar lükste alt metropolde Yavrun kandırılır, dize yanarsın Dinciyse kulun da bakın sözüne Nankörse insan der, peki sen nesin İç temizlik tamdır vicdan dininde Erirse buz dağın, güze yanarsın Sanaysa inancın bu bağırma ne Top yeküne sin de hesabın sensin Senin tapun sana bundan bana ne Cennetse huri çok, kıza yanarsın.