Davet

Katran karası gecelerime, Işık sen ol; Her seher bülbül sesine, Aşina söğüt yapraklarıyla Üşümüş bir dere şırıltısıyla harmanlanmış, Bu sabah bestesi, Fısıltılarla sana ulaşsın. * * * Ya ışık ol ya ses; Ya hiç girme penceremden, Ya da bir sabah vakti es. Karanlık ruhumuzun açılsın perdeleri; Sedanın yankısı çınlasın, Sükûta yatmış baharımızda. Bu sonsuz bekleyişimize cevap, Kucağından davetkâr güfteler taşsın. * * * Aldırma akşamın gül rengine; Sen sabah demlerinde güzelsin. Sen umutlarımıza liman, Varılacak son nokta, Işıldayan emelsin. Emekleyen arzularımız peşinden koşsun. Bu şehrin akşamları, Ciğerlerimizden sabah kokularını sormadan, Damarlarımızdaki kanın koşusu durmadan, Yürek kendini zincire vurmadan, Bırak gönül haddini aşsın.