Hırrename

(1872'de mizah dergisi diyojen'de yayınlanan ve sadrazam mahmud nedim paşa'yı yeren hicviye) kedimin her gece böbrekle dolardı sepeti yok idi ni'metinin rahatının hiç adedi çeşmi şehla nigehi farik iken nik ü bedi sardı etrafını bin dürlü adular kedimi gaflet ile fare-i idbar yedi buna yandı yüreğim ah kedi vah kedi keyfi gelse bıyığın oynatarak mırlar iken kızdırırsan yüzüne atlayarak hırlar iken kuyruğu geçse ele dırlanarak hırlar iken sofrada her kedinin def'ini hazırlar iken kedimi gaflet ile fare-i idbar yedi buna yandı yüreğim ah kedi vah kedi keseyi kapsa dökerdi yere hep pareleri ciğere işler idi tırnağının yareleri koşturur oynar idi kukla gibi fareleri deliğe sokmaz idi bir gün o avareleri kedimi gaflet ile fare-i idbar yedi buna yandı yüreğim ah kedi vah kedi ürperir tüyleri bir kerre deyince mırnav korkudan başlar idi lerzişe bakkal ile manav saldırırdı ademe bulmaz ise başka bir av yüzünü görse köpekler diyemezken hav hav kedimi gaflet ile fare-i idbar yedi buna yandı yüreğim ah kedi vah kedi sokulunca yatağa kovmak ile gitmez idi okşamakla tokadı tekmeyi farketmez idi yiyecek görse gözü mırlaması bitmez idi kedimi gaflet ile fare-i idbar yedi buna yandı yüreğim ah kedi vah kedi