Özgürlüğümün Üstüne
N Naz Altın
0
Altın Yaprak
sevdamın kanatları özgürlüktü
dar sokaklarında kaldı bu şehrin
kirli yüzlerinde aydınlık gülüşlü
çocuklar bıraktım
çığlıkları özgürlük haykıran
çocuklardı onlar
umudum onlarda kaldı
birde ıhlamur kokulu sokağımda
anıları bıraktım
gözlerim pencerelere takılı kaldı
Sözün bittiği zindanda
yürekleri nasır tutmuş
cellatlar boğazladı özgürlüğümü
aynalı odalarda
bir kara perde indi gözlerime
memedeki oğul kaydı kollarımdan
o anki acı işkencedir adı
bir çığlık koptu yüreğimden o an
sinemde iki gül kuruttum
duyulmamış çığlıklar arasında
prangalar paraladım ayaklarımda
vız geldi işkenceleri
bilsen de olur bilmesen de
sözün bittiği zindan da
ben senin aşkına
bir ömür çürüttüm ey özgürlük!
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş