Yokluğuna Serenat

"Aşk, davaya benzer, cefa çekmek de şahide: Şahidin yoksa davayı kazanamazsın ki." Mevlâna Ayı süreceğim yanaklarıma şapkalar yapacağım yıldız tozlarından süzülecek gecenin ipeksi koynuna uğurlayacağım acıları sonsuza bulut değecek ayaklarıma seninle yürüyemediğim yollarda soyunup çoğulluğumdan türküler söyleyip naralar atacağım asfalt dile gelecek tekil gürültümden geçit vermeyecek mutsuz sirenlere arsız adımlar bir b e n, bir s e n usumda bir de evsiz köpekler peşim sıra sokaklar aşka küs kalbim aklıma küs ellerimse üşümüş öyle küsmüşüz . ah bu bulanık sevdalar ah zor saatleri piç eden yanılsamalar y a r susadığım vakitler dudaklarımda nikotin tadın seninse ölüm sarıyor tenime değmeyen nefesin . d u r m a kap gel ayrılığı kaldığı yerden / başlamalıyız en bitmeyen yerinden . ne zaman dirilecek aşkın ayak izleri yokluğa öykünmeden mâşuğun kadim sözleri bir gün çalar mı benim de çılgın kalbimin neşe zilleri