Lokantadaki Kadın

içip içip bana bakıyordu omuzu üstünden kocasının saçlarından ışıklar geçiyor gülüyor etrafında her söylenene yalnız iri siyah gözlerinde gölgesi yer etmişti yalnızlığının daha görür görmez anladım aşksız beklediğim oydu senelerce uykularım arasında bütün gece ılık sesi, kahkahaları çınladı durdu yanıp söndü göz kapaklarımda aydınlıklar içinde beyaz vücudu bu dünyaya insanlar eş gelir karanlıkta akan nehirler gibi kalpleri birbirinin çağrısını duyar olsa olsa mutluluktan bütün nasibi macerası onunla bana benzeyenlerin bir gün bir tesadüfle karşılaşır, ayrılırlar